நீயற்ற என்
வானத்தில்
நிறமற்று
நிற்கிறது
வானவில்..!
அப்போதெல்லாம்
நீ என்னை
அழைத்திடுவாய்..
இப்போது
நான் அழைக்கிறேன்
எல்லோரையும்..
கண்ணா..!
தனிமையை விரும்பிய
என்னிடம்
வாய் திறவாமல்
பேசிவிட்டு போனது
அந்த
பெருமழை!
மழை வெயில் அறியாமல்
கைகோர்த்து நெடுந்தூர நடை
நேரம் தெரியாமல் கதை
பல சினிமாக்கள்
சில கவிதைகள்
என்று யாதொரு கவலையும் இன்றி
அழகாக கழிந்த
முன்பொருநாட்கள்
எப்போது திரும்பும்
மீண்டும்..